Natuurcompensatie

Eeuwenoude bomen inruilen voor grasland?

Drie stukken grond zijn aangewezen om het verlies aan natuur door verbreding van de Ring Utrecht te compenseren. Op twee inloopavonden lichtten medewerkers van Rijkswaterstaat de plannen toe. Hamvraag: kun je het kappen van honderden – oude – bomen die deel uitmaken van een uniek natuur- en cultuurlandschap compenseren met wat nieuwe stukken grasland? Waar moeten de vogels, de marters en de eekhoorns uit het verdwenen bos dan heen?

De drie gekozen natuurcompensaties zijn nu voornamelijk weide. Bij de locatie Sandwijck bestaat de compensatie uit de herinrichting van weilanden pal achter de oprit naar de A28. Eromheen komt een houtwal van deels oude bomen die worden verplant uit een bouwlocatie in De Uithof. Een bestaande hoogstamboomgaard blijft behouden. De naastgelegen weidegronden krijgen door aangepast beheer meer bloemen. Hun karakter verandert van cultuurgrond, gebruikt voor het boerenbedrijf, in ‘natuur’.

Bunkerperceel en Niënhof

Een tweede compensatiegebied ligt bij de bunkers die aan de zuidoostkant van Amelisweerd dicht tegen de provinciale weg naar Bunnik/Wijk bij Duurstede liggen. Ook hier verandert weidegrond in glanshaverhooiland en een stukje moerasland, met een wandelpad langs de bunkers. Het derde compensatiegebied ligt achter de Niënhof, tussen Bunnik en Zeist, waar bestaand agrarisch gebied zal veranderen in hooiland, aangevuld met bloemrijk grasland, wat bosschages en akkers.

Hoezo compensatie

Het aanzien en de beleving van deze gebieden worden wel mooier en ‘natuurlijker’ dan dat het nu is. Maar het is absoluut geen compensatie. Deels gaat het om gebieden waarvoor al ‘natuur’-herinrichtingsplannen bestonden, waar dus de bestemming natuur al aan is gegeven. Ze lagen in een la te wachten op uitvoering. Die plannen worden nu met geld van Rijkswaterstaat dan eindelijk uitgevoerd. Welbeschouwd wordt er dus natuur ‘gecompenseerd’ in gebieden waar al dergelijke plannen voor bestonden. Er komt geen hectare natuur bij. Terwijl vooral Amelisweerd en haar bezoekers uit Utrecht moeten bloeden voor de verbreding, vindt de zogeheten compensatie verder weg plaats in de gemeenten Zeist, De Bilt en Bunnik.

Niet voor wandelaars!

Nieuw grasland voor oude bomen. Daar schiet het ecosysteem in het oude bos niets mee op. De dieren die er huisden hebben er geen schuilplaats voor terug, al zullen de reeën in de graslanden hun weg wel vinden. Ook de groene recreant  heeft er niet veel aan. Want met uitzondering van het bunkerperceel, krijgen wandelaars geen toegang tot de gebieden. Het verkeerslawaai bij Sandwijck is overigens – ook nu al – zo groot dat je daar niet voor je rust heengaat.

Verkoop de drie plannen  niet als faire compensatie voor wat er in Amelisweerd aan natuurwaarde verloren gaat. Want dat verlies compenseren ze niet!

Bunkerperceel Amelisweerd. Foto:  Rijksdienst voor Cultureel Erfgoed

Locatie bunkerperceel Amelisweerd

Voor het vernietigen van natuur in natuurgebieden binnen Het Natuurnetwerk, de vroegere Ecologische Hoofdstructuur, gelden speciale regels.
Hoe waardevoller de natuur, des te zwaarder moet de benodigde compensatie zijn.

Als er ruim 3 ha. wordt vernietigd in Amelisweerd, moet er meer dan 10 ha. worden gecompenseerd.
En de wet eist, dat de compensatie zo dichtbij mogelijk plaatsvindt.
Share This

Deel dit

Deel dit bericht met je vrienden!